กู้พาสเวิร์ดมาให้อิที่ร๊ากแร้น>3<~
ต่อไปจาได้อัพๆซะมั่ง (หรือมันก้อยางคงจาดองเหมือนเดิม - -")
-________________-" เอาพาสมาให้แร้น อัพด้วยนะเว้ยยย- -*
2007/Sep/19
2007/Jun/04
ที่อัพนี่..จริง ๆ ก็ไม่มีอะไรหรอก
แค่อยากให้Entryที่แล้ว มันไปให้พ้นหูพ้นตา...
พอดีเอาการ์ตูน มา รีรีทท์(อ่านใหม่อีกรอบ >.<~)
เรื่อง "Fullmoon wo Shagashite" น่ะ
ซึ้งอีกรอบ...อือ >.< รู้สึกเริ่มอยากอ่านการ์ตูนอีกแล้ว
แต่เด๋วนี้ การ์ตูน มีแต่อะไรก็ม่ายยยยรู้ - -"~ เซ็ง
"แว่วเสียงเรไร" ฉ๊านก็อ่านไป งง ไป
(ขอบคุณพี่ริวค่ะที่ให้ยืม ฮา~ เด๋วเอาไปคืน ดองมาห้าวันแล้ว)
เกิดมาไม่เคยเจอการ์ตูนจังซี่มาก่อน
ตัวละครเดิม ปมเรื่องเดิม แต่..แต่ละตอนเปลี่ยนเนื้อเรื่องหมดดดดด
งงมากมาย มันไม่มีอะไรเกี่ยวกันเล้ยยย นอกจากปมเรื่อง ว่า
เริ่มด้วยหมู่บ้านเล็ก ๆ หมู่บ้านนึง ที่ทุกเทศกาล ๆ (อารายสักอย่างจำชื่อไม่ได้)
จะมีคนตาย 2 หาย 2 และตัวละครที่เหมือนเดิมทุกตอน แต่เปลี่ยนผู้กระทำและผู้ถูกกระทำ
และ โอ่มาเจ้า - - มันวาดตอนที่ตัวละคร(แต่ละตัว)สติแตก ได้หลอกหลอนมาก - -"
ดีนะ ที่ไม่ค่อยอิน ไม่งั้นคงนอนกันไม่หลับ หลอนข้ามวันข้ามคืนเลยทีเดียว
..............ชื่อเอนทรี่นี้ ที่จะกล่าวถึงก็คือ.....................
..........ตอนๆนึง ที่เราซึ้งจากการ์ตูนเรื่อง Fullmoon นี่แหละ............
จากการให้ปากคำของ เอจิคุง (เอาแบบเท่าที่จำได้ ๆ นะ)
(พระรองบทเด่นมากมายที่มีอยู่แต่ในอดีตและความคิดของนางเอก>.<~)
~Sorry to the moon~
ผมเกลียดดวงจันทร์...
เพราะเวลาที่ผมต้องการความมืดมิด...เพื่อร้องไห้อยู่เงียบ ๆ คนเดียว
ดวงจันทร์จะทอแสงขาวนวลลงมากระทบผมเสมอ
สนุกนักรึไงนะทีได้แกล้งคน...สิ่งที่ผมต้องการคือความมืดมิด
ผมไม่อยากให้คนอื่นมาเห็นใบหน้าที่นองไปดวงน้ำตาของผม...
เพราะเหตุนั้น ผมจึงเกลียดดวงจันทร์...
จนกระทั่งวันนึง ผมได้รู้จักเธอ (นากเองชื่อ มิซึกิ แปลว่า จันทร์เต็มดวง)
แวบแรกที่ผมเห็นเธอ ผมไม่ชอบเธอ(เพราะชื่อนี่แหละ>.<)
เธอเป็นเพียงเด็กตัวเล็ก ๆ แต่ผมคิดว่าเธอเข็มแข็ง
ความจริงแล้ว มันไม่ใช่เลย เธอก็แค่เด็กผู้หญิงกำพร้าคนนึง
ที่พยายามทำตัวเข้มแข็ง...และยิ้มแย้มเพื่อกลบคราบน้ำตาในหัวใจเสมอ
"มิซึกิ รู้ไหมว่าดวงจันทร์น่ะ เรามองเห็นมันแค่ด้านเดียวตลอดเลยนะ
ด้านที่ทอแสงขาวนวลและสวยงาม....
เพราะดวงจันทร์น่ะหมุนรอบโลกและหมุนรอบตัวเองด้วย
ใครจะรู้ล่ะ ว่าแท้จริงแล้ว ด้านที่เราไม่เห็นน่ะ
มันอาจจะขรุขระไม่สวยงามอย่างที่เราเห็นก็ได้...
ดวงจันทร์อาจทอแสงเพื่อปกปิดความเจ็บช้ำของตัวเองนะ"
เธอ...เป็นสิ่งสำคัญของผม
ผมอยากขอโทษดวงจันทร์ในวันนั้น
เหตุที่ดวงจันทร์ทดแสงลงมาเพิ่มแสงสว่างให้ผม
ก็เพื่อที่จะให้ผมรู้ว่า 'ตอนนี้ ผมไม่ได้ร้องไห้ และกำลังเหงาอยู่คนเดียวนะ'
ผมโง่เอง ที่เข้าใจผิด พระจันทร์จึงต้องส่งเด็กตัวเล็ก ๆ คนนี้มาให้ผม
...ผมรักเธอ...มิซึกิ เธอคือแสงสว่างของผม
~~~~สุดยอดเรยโจจิ(จอร์จ)!!!~
ใครไม่ซึ้ง กุซึ้งคร่า!!!~
มันก็ไม่ใช่ว่าก๊อบมาเหมือนหมดนะ แต่ความหมายมันก็ประมาณนี้แหละ TOT
>.<~~~~~
และนี่คือหน้าตาของ "ซากุระอิ เอจิ" T^T
เออ!! วันนี้วันเกิดMy me' แฮปปรี้ ๆๆๆๆ เบิร์ดเดย์อีกทีน้า
หวังว่าคงชอบนะ ของขวัญน่ะ จุ๊บ ๆ ~
ปล. ดองTag ไว้สองอัน ฮา ไว้มีอารมณ์ทำแล้วจะมาอัพนะคะ >.<
2007/May/29
พอกันทีกับการวิ่งไล่ตามใครสักคน....
บางทีถ้าเราหันกลับไปมองข้างหลัง....
อาจมีใครบางคนกำลังพยายามเดินตามเราอยู่ก็ได้....
เหนื่อยแล้วนะ เหนื่อยแล้ว...
แต่จริง ๆ เราพยายามแล้วหรอ...
ไม่สิ เรารู้ว่ายังไงมันก็ไปถึง 100 ไม่ได้
เราเหนื่อยนะ...ขอโทษแล้วกัน ถ้าเราจะขอหยุด ณ ตรงนี้
เราปล่อยนายไปแล้วล่ะ...ไม่รั้งไว้อีกแล้ว...
อันที่จริง เราไม่เคยรั้งนายไว้ได้เลยใช่ไหม...
"เลิกโทรหา เลิกคิดถึง..."
เรารู้ว่าเราทำไม่ได้หรอกนะ...แต่เราจะไม่ปล่อยให้ความรู้สึกนี้มันควบคุมเราอีกแล้ว
...ความสัมพันธ์ของเรา สตั๊ฟมันไว้อย่างนี้ก็แล้วกัน...
เราต่างก็พอใจกับที่มันเป็นอย่างนี้ใช่ไหม
Distance keep us apart or Your heart apart fo me..
ความห่างไกลทำให้ใจเราห่างกัน หรือหัวใจเธอเองนั้น..ที่ห่างออกไป...
..อันที่จริง...มันไม่เคยห่างออกไปหรอก มันยังอยู่ที่เดิม เพียงแต่มันไม่เคยใกล้กันเลย...
เคยคิดนะว่า...
"ถ้าเส้นทางของเรามันไม่มีทางมาบรรจบกันได้ ก็ขอให้มันขนานต่อไป อย่างนี้ก็พอ.."
แต่ตอนนี้ เราก็ขอไปตามหาเส้นทางของเรา ที่อาจบรรจบกับใครสักคนดีกว่า...
เธอก็มีเส้นทางของเธอ ฉันก็มีเส้นทางของฉัน...
คิดถึงกันเมื่อไหร่ ก็กลับมาที่ถนนสายนี้แล้วกัน
แล้วอย่าลืมพาคนที่เส้นทางของเธอนำไปพบ
มาให้เราเห็นด้วยนะ
เราจะได้รู้...ว่าเธอ ไม่ได้เดินอยู่คนเดียวอีกต่อไป...
